De huiskamer
van Aalsmeer

Van melkboer met een plan tot de huiskamer van Aalsmeer: de geschiedenis van Café Sportzicht, uit het jubileumboekje van 2009.

1. 

   1933

   Een melkboer met een plan

   Melkslijter Niek Zekveld is 21 als hij in 1933 trouwt met Prijna van den Akker. In het nieuwe Aalsmeer Zuid wil hij een eigen café beginnen, en hij kiest een strategische plek: aan de Sportlaan, recht tegenover de ingang van het sportterrein van VVA.

   Op 19 september vraagt hij de vergunning aan, op 10 november krijgt hij hem. Dat gaat niet vanzelf: de geheelonthouders in Aalsmeer willen juist minder cafés.

2. 

   3 maart 1934

   De deur gaat open

   Café Sportzicht opent aan de Sportlaan 44. Het is een familiebedrijf met drie takken: het café, een kruidenierswinkel (tot 1960) en de melkhandel (tot 1980). Prijna werkt onvermoeibaar en draait soms de klok rond mee.

   Eerst wordt Van Vollenhoven’s bier geschonken, later Breda en altijd Amstel. Omdat het café uitkijkt op het sportterrein heet het Café Sportzicht. In de volksmond is het gewoon ‘Zekveld’, ‘Zek’ of ‘Zekkie’.

3. 

   1938

   Prima Billiard en Consumptie

   Met die woorden, en met ‘Billijke prijzen’, adverteert Café Sportzicht in het clubblad van VVA. Zo heeft men ook in het café zicht op sport: er staat een voortreffelijke Wilhelmina-biljarttafel.

   Die tafel gaat generaties mee. Bij het 75-jarig bestaan in 2009 is Café Sportzicht het enige café in Aalsmeer waar je nog kunt biljarten.

4. 

   1939 – 1945

   De oorlogsjaren

   Bij de mobilisatie slapen soldaten van de Koloniale Reserve een paar maanden op de bovenverdieping. Niek en Prijna staan bekend als ‘anti’s’. Prijna weigert een affiche van de Winterhulp voor het raam te hangen en krijgt daarover een aanvaring met de NSB-burgemeester.

   In het café liggen kazen verborgen, en de NSB-buurman komt stiekem bij Niek naar de Engelse radio luisteren. In de laatste oorlogsdagen worden vanuit Café Sportzicht de voedselpakketten verdeeld die geallieerde vliegtuigen hebben afgeworpen.

5. 

   Jaren vijftig

   Een makkelijke buurt

   Na de oorlog is Café Sportzicht de plek voor bruiloften en partijen, die tot diep in de nacht duren. Het biljart gaat tegen de muur en de accordeonisten spelen. Na zo’n feest ruimt Prijna op en doet ze de afwas, om om acht uur ’s ochtends de winkel weer te openen.

   Na de training komen de spelers van VVA een biertje drinken. Zoon Cor is een tijd keeper van VVA 1.

6. 

   1960

   Verbouwd en heropend

   De winkel wordt bij de gelagkamer getrokken. Verenigingen zonder eigen huis vergaderen in het bovenzaaltje, en in het voorjaar komen busladingen Duitse toeristen eten. Het café is elke dag open, behalve op Eerste Kerstdag.

   Als Jan een keer twee weken op vakantie gaat, zegt de overbuurvrouw bij thuiskomst: ‘Jan, wil je dat nooit meer doen, het was zo stil in de straat.’

7. 

   1962

   De Corsoronde

   Samen met buurtvereniging De Pomp en wielervereniging De Bataaf organiseert Café Sportzicht de eerste Corsoronde, later de Wielerronde Aalsmeer. Rika Batenburg uit de Sportlaan is de eerste rondemiss.

   De wedstrijd groeit uit tot een begrip. Toprenners als Joop Zoetemelk bellen Café Sportzicht om te vragen wat het startgeld is.

8. 

   1968

   De jaren van Jan Zekveld

   Jan, geboren in de bedrijfswoning van het café, staat al zo’n tien jaar achter de bar en regelt alles als hij de zaak in 1968 officieel overneemt van zijn vader. Bij elkaar staat hij ruim veertig jaar achter de tap, wordt in de jaren zeventig drie keer kampioen biertappen van Amsterdam en tapt in zijn loopbaan zo’n 5,5 miljoen glazen bier. Zijn biefstuk en zijn broodje bal zijn tot ver buiten Aalsmeer bekend.

   ‘Toen ik begon was negentig procent ouder dan ik, nu negentig procent jonger.’

   Jan Zekveld, 1999

9. 

   1987 en 1988

   Manke Nelis en André Hazes

   Voor het optreden van Manke Nelis is zoveel belangstelling dat er een tent voor het café wordt gezet. Een jaar later, op 24 juni 1988, staat André Hazes in die tent, een dag voordat Nederland Europees kampioen wordt.

   Datzelfde jaar laten klanten 36.000 kilo zand op het terras storten, compleet met schepjes en Scheveningse attributen: ‘Zek’s strand’.

10. 

    Oudejaarsnacht 1998

    De sleutel naar Ben en Tineke

    Na 65 jaar familie Zekveld nemen Ben en Tineke de Koff het café over. Ze werkten allebei als afdelingschef bij Albert Heijn en hadden één gezamenlijke droom: een eigen café.

    Op 30 december 1998 worden ze eigenaar. In de oudejaarsnacht krijgen ze om middernacht symbolisch de sleutel. Het karakter van de zaak willen ze niet veranderen.

11. 

    2009

    75 jaar Café Sportzicht

    Er zijn pokeravonden, een jaarlijkse klaverjasmarathon en vijf keer per jaar livemuziek. Café Sportzicht sponsort het VVA-elftal en organiseert een Sinterklaasfeest voor de kinderen uit de buurt.

    ‘Wij hebben een publieke functie, en daar moeten we ons naar gedragen.’

    Tineke de Koff

12. 

    Vanaf 2012

    Tweede van Nederland

    Ben en Tineke zetten de taptraditie van Jan Zekveld voort. Bij Goed Getapt, het kwaliteitsprogramma van Heineken, bezoeken anonieme testers ruim 1.600 zaken in heel Nederland. Ze letten op het tappen, de hygiëne, de temperatuur van het bier, het glaswerk en de manier van uitserveren, en op de gastvrijheid en de service.

    In de regio Bollenstreek wint Café Sportzicht eerst zilver en daarna de Gouden Tapknop. Na een herindeling valt Aalsmeer onder Groot Amsterdam, en daar volgen nog drie Gouden Tapknoppen. Over 2014 en 2015 wordt Café Sportzicht twee keer tweede van heel Nederland en wint het de Zilveren Fust. Bij een van de uitreikingen zit Tineke op wintersport. Ze kijkt via Skype mee.

    ‘Bij Café Sportzicht genieten gasten van bier zoals je ervan hoort te genieten.’

    Heineken Nederland, bij de uitreiking

13. 

    Vandaag

    Nog altijd de huiskamer

    Ruim negentig jaar na de opening staan Ben en Tineke nog altijd achter de bar, aan dezelfde Sportlaan, tegenover hetzelfde sportveld. Kom langs, dan schenken we er een voor je in.

Naar het jubileumboekje Café Sportzicht 1934 – 2009, tekst Theodore van Houten. Foto’s uit het archief van Café Sportzicht en de families Zekveld en de Koff.